Bacongo Limburg

Op 30 juni 2020 vierde de Democratische republiek Congo 60 jaar onafhankelijkheid. Voor 1960 was Congo 75 jaar lang een Belgische kolonie en schreven wij Belgen daar een donkere, turbulente geschiedenis. De commotie over de wantoestanden daar klinkt elk jaar luider.

Op vraag van Erfgoedcel Mijn-Erfgoed ging ik praten met Limburgse oud-kolonialen die er ooit gewoond en gewerkt hebben. Dokters, leraren, missiezusters die vaak met goede bedoelingen naar ginder trokken.

Hoe herinneren zij zich hun tijd in Congo? Hebben ze zich ooit vragen gesteld bij hun eigen positie binnen het koloniale systeem? En wat met de Congolezen die naar Limburg zijn verhuisd? Voelden ze zich welkom hier? Of hebben ze hard moeten vechten om gehoord en gezien te worden?

Eén ding is zeker: we zijn nog niet in het reine met onze geschiedenis.

Trailer

#1 Paula Thoelen: "Van de slangen was ik het meest bang"

#2 Lucien Bertens: "Mijn blanke vader nam me weg bij mijn zwarte moeder"

#3 Edgard Tresinie: "We waren totaal niet voorbereid op wat ging komen"

#4 Jef Bijnens: "Ik wilde hen helpen om voor zichzelf te zorgen"

#5 Michel Punga: "Het sytseem was zo corrupt dat je er niet naast kon kijken"

#6 Jan Remans: "In Congo heb ik het leven leren appreciëren zoals het is"

#7 Zuster Dorothée: "Als ik kon, zou ik morgen meteen teruggaan"

BONUS: Zijn we in het reine met onze geschiedenis?